Zo gaat het goed, zo gaat het beter…

Hoe gaat het nu ondertussen op school?

Wel, beter eigenlijk. Het begin van de week verliep nog met traantjes bij het afzetten, maar voor de rest huilde ze niet meer. Niet op de speelplaats en niet bij het eten in de refter. Ook ben ik ze dinsdag en woensdag een aantal keer tegengekomen op school, en telkens wuifde ze lief terug en was ze content met een “tot straks” van mijn kant. Donderdag was hij er dan. Langverwacht en eindelijk daar. De eerste dag zonder tranen ’s ochtends! Het was nog niet met volle goesting, maar ze hield zich stoer en sterk. Hopelijk hebben we morgenvroeg evenveel succes, na haar verlengde weekend. Ze was in ieder geval zot content met haar nieuwe stiften voor “z(gr)ote meisjes die nie(t) wene(n) in de klas”!