Kinderpraat

Nadat het maanden boven onder het stof had gestaan, wou Amélie nu toch nog eens met haar Winnie-the-Pooh-rol-en-leer-honingboom spelen. Op een gegeven moment vraagt dat ding “Hallo vriendje, kun jij me helpen Knorretje te vinden?”. “Ja, direct se…” was haar antwoord.

Koelkast-Kunst

Morgen misschien?

Amélie ziet nog wat bleekjes en heeft haar eetlust nog niet helemaal terug. Maar ze voelt zich verder toch terug kiplekker en was vanavond echt superbraaf! Er waren dit weekend trouwens verschillende kindjes van haar klas ziek geweest, zo bleek deze ochtend op school…

Eline daarentegen is nog niet echt beter. Allemaal door die vervloekte tanden…  Een gekoelde bijtring brengt eventjes verlichting, maar niet voor lang. Lang leve Perdolan voor het moment. Ik hoop echt voor haar dat al haar kiezen er nu tegelijk doorkomen of zo, dat ze de komende maanden wat gespaard blijft. En of het nog niet genoeg was, besloot ze rond 21 u dat het tijd was om haar fruitpapje terug naar buiten te werpen. Pfff. Ook van de tandjes?? Of hetzelfde virusje als haar grote zus?? Deze nacht maar goed in het oog houden, want de hoeveelheid slijmpjes die er bij waren vertrouw ik toch niet echt…

Dus nog niet echt beter… Morgen misschien?

Morgen beter

Afgelopen nacht, 02u14 : Amélie klaagt over buikpijn. Na een aai over haar bolleke valt ze gelukkig terug in slaap.

Later diezelfde nacht : Ik word wakker door gejammer en gehuil. Wanneer ik haar deur open doe, en een zure geur mij tegemoet komt, weet ik al hoe laat het is. Kind uit bed gevist en daarna het licht aangedaan om de schade op te meten, die al bij al nog mee blijkt te vallen. Vuile pyjama uit, propere pyjama aan, lakens verversen, gezichtje opfrissen, slokje water drinken. ”Moet ik nog slapen mama, of mag ik al opstaan nu?”, klinkt het dan. Euhm, goeie vraag schatje, ik heb geen flauw idee hoe laat het is. Na een blik op de klok en een verhaaltje (ja, ik heb een dochter die blijkbaar ook ’s nachts gehecht is aan haar ritueel) kruipt ze terug haar bed in, en sluit ik al duimend haar deur. Hopend dat het bij die ene keer blijft. Nog een wasje draaien, en om 4u57 kruip ik terug in bed, naast manlief, die door heel dit gebeuren heen heeft geslapen.

Vandaag is ze een beetje koortsig, en wil ze niks eten. Enkel een film van Dora, haar pop Fanny en een dekentje kunnen haar bekoren.

 

 

 

 

 

 

 

 

Eline worstelt dan weer al dagen met doorkomende tandjes, met alles wat daarbij kan horen.  Deze namiddag had ze zoveel last dat ik ze in de draagdoek heb gezwierd, kwestie van toch nog iets anders te kunnen doen dan traantjes te drogen en speelgoedjes aan te dragen. Van de ene seconde op de andere werd het stil, en plotseling werd ik terug in de tijd gekatapulteerd. Naar haar eerste levensweken waarin mijn lichaam wel vergroeid leek met dat stuk paarse stof als bestrijding van Het Refluxmonster. Ongelofelijk hoe een mens zoiets bijna uit zijn geheugen kan bannen. Ik herinner mij nu meestal enkel nog de vele mooie momenten die er toch ook waren. Het gehuil en gekrijs lijkt achteraf gezien alleen maar een boze droom.

Morgen beter.

Grote Zus

Ze zijn werkelijk zot van elkaar, die 2 dochters van mij!

 

 

 

 

 

 

 

Zoote Zus zal er wel voor zorgen dat Lieve Puts niets tekort komt, zelfs geen speelgoedje…

Zomer

Ik zat gisterenavond even te grasduinen in ons foto-archief, toen ik deze tegenkwam. En ik kreeg plots een instant-zomer-gevoel. Hoeveel keer slapen is het nog voor het terug lente of zomer is???

Oh wat ben ik trots!

Vorige vrijdag kwam Amélie thuis met haar map met werkjes uit de klas én met haar liedjes- en gedichtjesschrift. Eenmaal thuis moest en zou ik meekijken en de werkjes bewonderen die zij van een vakkundige uitleg voorzag. Alsof dat een probleem was… Leuk om zo eens een beeld te hebben van wat ze daar in de klas nu allemaal uitspoken!

Ook volgend liedje weerklonk meermaals door het huis. De tekst kan nog iets beter (op het einde vergist ze zich van zin), maar oh wat ben ik trots op haar.!

Concentratie

Samen Tik-Tak kijken…

Lekker

Het gaat een keukenprinses worden later, ik ben er zeker van. De voorbije weken toverde ze namelijk al een stokbrood, een meergranenbrood en zelfs een pizza uit haar mouwen. Onnodig te zeggen dat ze op school gewerkt hebben rond het thema “voedsel”, waarbij ze onder andere een bezoek brachten aan een echte bakkerij. Alle kindjes kregen een (zelfgemaakt) stokbrood en een meergranenbrood mee naar huis. Zalig vond ze dat! En met wat choco vormde dat stokbrood een erg lekker vieruurtje!

Modderbad

Vandaag zijn we een groot stuk van de dag bezig geweest met het min of meer egaliseren van onze tuin zodat we tegen volgende zomer eindelijk kunnen beschikken over een schoon gazonneke. Amélie had de tijd van haar leven ondertussen en heeft zich de hele tijd vermaakt met haar kruiwagen, schepje, enkele potjes en een emmer water.