Oh wat ben ik trots!

Vorige vrijdag kwam Amélie thuis met haar map met werkjes uit de klas én met haar liedjes- en gedichtjesschrift. Eenmaal thuis moest en zou ik meekijken en de werkjes bewonderen die zij van een vakkundige uitleg voorzag. Alsof dat een probleem was… Leuk om zo eens een beeld te hebben van wat ze daar in de klas nu allemaal uitspoken!

Ook volgend liedje weerklonk meermaals door het huis. De tekst kan nog iets beter (op het einde vergist ze zich van zin), maar oh wat ben ik trots op haar.!

2 handen op 1 buik

Kijk, en dan smelt mijn hartje…

In een klein stationnetje

Onze zangsessies hebben dan toch iets uitgehaald…

Tussendoortje

Voor alle mama’s die zich weer maar eens afvragen hoe het toch komt dat we precies uuuuuuren te kort komen op een dag…

En wat deze meneer met zijn voeten presteert, dat kan ik nog niet met mijn handen… Zelfs niet na twee jaar gitaarles gehad te hebben tijdens mijn opleiding. Ofwel ben ik écht geen natuurtalent, ofwel trokken de lessen op niks (met meer dan 20 studenten tegelijk in een klein muzieklokaaltje)… Ik zal het maar op het laatste steken!

Dolle pret

Eline en haar mobieltje…

Eline – The movie

Terwijl ik wacht tot ik Eline haar laatste flesje kan/mag/moet geven, heb ik van de gelegenheid maar eens gebruik gemaakt om alle filmpjes van onze camera over te zetten naar onze pc. God, wat was ze toen nog ieniemienie-klein…

Eline (in het ziekenhuis) – 3 dagen oud

Change pas

Geregeld komt Amélie vragen om “change pas” nog eens te mogen beluisteren op youtube. Van K3 via Céline Dion tot Piet Piraat. Het kind heeft een brede muzieksmaak…

Zeeklassen

Vorige week gingen de twee klassen van het 2e leerjaar bij ons op school op zeeklassen. Tijd dus om “mijn” kindjes daar eens een bezoekje te gaan brengen. Ik was met Eline nog steeds niet in de klas geweest, en de kindjes waren wel nieuwsgierig naar haar natuurlijk. Dus ben ik 3 dagen naar Middelkerke getrokken met mijn twee dochters. Een korte samenvatting…

- Amélie was bij momenten nogal overdonderd door de aandacht van de andere (grotere) kindjes, maar ze heeft zich wel super geamuseerd.

- Eline vond het blijkbaar ook zalig aan zee. Ik heb haar (buiten haar huilmomentje in de vooravond) amper gehoord. Zalig!

- We hebben heel veel geluk gehad met het weer. Dinsdagavond eventjes nat geworden van een korte regenbui, maar voor de rest meestal een stralend zonnetje.

- Amélie heeft geen schrik meer van de zee en al het zand (wat een jaartje geleden nog wel het geval was). Hoewel ze het soms toch nog wel raar vond, heeft ze toch op haar blote voetjes op het strand en in het water rondgelopen.

- Amélie was ook helemaal in haar nopjes in de speeltuin. Vooral de glijbaan was haar favoriet. Zonder overdrijven zeker 50 keer naar boven klimmen om dan in een uiterst speciale (en grappige) houding naar beneden te glijden.

- Amélie was wel doodop van zoveel te spelen, en heeft woensdag dan ook een deugddoend dutje in de buggy gedaan.

-Amélie heeft flink gegeten (of minstens geproefd) van alles wat we  daar voorgeschoteld kregen, ook al waren er soms dingen bij die ze niet zo heel erg lekker vond. Enkel de pizza heb ik moeten vervangen door iets anders, dat lust ze echt niet.

- Ook op verplaatsing slapen die twee dochters van mij uitstekend. De zeelucht zal er wel voor iets tussenzitten natuurlijk…

 

What’s in a name

In de categorie “veel voorkomende vragen” kan ik voor eens en voor altijd duidelijk stellen dat Amélie NIET vernoemd is naar deze film. Wat niet wegneemt dat het een heel mooie film is, met vooral prachtige muziek. Het doet mij bijna goesting krijgen om zelf terug achter een piano te kruipen. Oh ja, ik heb als kind pianolessen gevolgd. Dat wist u nog niet he. Bij deze.

Gewoon mooi