De oorlog in beeld

Wat dit meisje kan, zo mooi! De moeite om eens helemaal te bekijken als je een paar minuten tijd hebt…

Kinderpraat

Nadat het maanden boven onder het stof had gestaan, wou Amélie nu toch nog eens met haar Winnie-the-Pooh-rol-en-leer-honingboom spelen. Op een gegeven moment vraagt dat ding “Hallo vriendje, kun jij me helpen Knorretje te vinden?”. “Ja, direct se…” was haar antwoord.

Koelkast-Kunst

Hier waak ik!

Grote Zus

Ze zijn werkelijk zot van elkaar, die 2 dochters van mij!

 

 

 

 

 

 

 

Zoote Zus zal er wel voor zorgen dat Lieve Puts niets tekort komt, zelfs geen speelgoedje…

Oh wat ben ik trots!

Vorige vrijdag kwam Amélie thuis met haar map met werkjes uit de klas én met haar liedjes- en gedichtjesschrift. Eenmaal thuis moest en zou ik meekijken en de werkjes bewonderen die zij van een vakkundige uitleg voorzag. Alsof dat een probleem was… Leuk om zo eens een beeld te hebben van wat ze daar in de klas nu allemaal uitspoken!

Ook volgend liedje weerklonk meermaals door het huis. De tekst kan nog iets beter (op het einde vergist ze zich van zin), maar oh wat ben ik trots op haar.!

Betterfood-Babe

Een nietsverhullende kijk in het leven van een Betterfood-Babe…

Nog iemand een stukje?

Maar het was lekker, dat dan weer wel.

Concentratie

Samen Tik-Tak kijken…

Wat u nog niet wist…

Blijkbaar heb ik tijdens mijn internetloos bestaan een blogaward gekregen van Annava. Ikke, een award, wauw! Merci Annava, ik ben zeer vereerd!! Ik kreeg reeds visioenen van mezelf, al schrijdend over een of andere rode loper. Maar zo ver ging het niet, ik moest gewoon eventjes 10 dingen over mezelf vertellen die jullie nog niet wisten. Bij deze dus…

Wist je dat…

• … ik er moeilijk tegen kan als mensen hier de moeite nemen om mij in het Nederlands aan te spreken. Op zich heel goed natuurlijk. Maar het hoeft niet. Echt niet. Ik ben namelijk geen toerist. Hoewel ik natuurlijk ook wel besef dat dat niet op mijn gezicht staat geschreven. Zeker niet als ze horen dat ik Nederlands praat met mijn kinderen.
• … ik een ongelofelijke hekel heb aan verplichte telefoontjes om vanalles te regelen of te vragen. Ik kan dat echt blijven uitstellen. Nu ik dat zo neerschrijf vind ik dat best wel stom van mezelf, maar kom.
• … ik heel soms een klein beetje valsspeel met Eline haar maandfoto’s? Er durft al eens enkele dagen verschil op te zitten.
• … Eline voor hetzelfde geld in de auto ter wereld was gekomen? We waren maar op het nippertje in het ziekenhuis, een half uurtje later was te laat geweest. Maar dat verhaal is voor een volgende keer…
• … ik recentelijk beslist heb om een poetshulp in te huren. Fulltime werken en 2 kleintjes in huis is zo al druk genoeg. En ik heb geen zin om heel het weekend op te offeren aan het huishouden. 
• … het manlief was die af kwam met het hele idee van die poetshulp. Hij zal schrik hebben dat hij anders meer aan het werk gezet zal worden hier in huis
• … ik op ‘t een en ‘t ander zit te broeden (nee, geen ei). Eerst moet de nodige informatie nog ingewonnen worden en dan, ten gepasten tijden, zal ik het jullie wel vertellen. Tot dan laat ik u nog wat verzwelgen in uw nieuwsgierigheid.
• … ik eerst een jaar psychologie gestudeerd heb, maar dat bleek niks voor mij te zijn. Toen ben ik overgeschakeld naar leerkracht lager onderwijs, en wel omdat een vriendin van mij dat deed, en ik ze altijd zo’n leuke werkblaadjes zag verbeteren en dat wou ik ook. En laat het nu net dat verbeterwerk zijn dat mij af en toe wat tegensteekt.
• … het door mijn werk is dat wij naar Wallonië zijn verhuisd? In het laatste jaar van mijn opleiding zag ik de vacature als immersieleerkracht in Hargimont, en manlief was gelukkig snel te vinden voor het idee.
• … heel veel mensen denken dat het hier voor ons alle dagen vakantie is. Maar dat wij wel degelijk ook te maken hebben met de stress en de gejaagdheid des levens, maar dan wel te midden van de schone natuur! Dat dan weer wel. En dat wij hier ontzettend graag wonen, dat mag er ook nog bij.

En nu moet mag ik deze award nog doorgeven aan 10 mede-bloggers die hem volgens mij verdienen. Ik ga mij wel niks aantrekken van het feit of zij hem al dan niet al gekregen hebben, want ik denk dat hij bijna overal al wel eens gepasseerd is. In willekeurige volgorde :

1. Isabel : Voor mij zo ongeveer de Moeder der Blogsters. Het moet een van de eerste blogs zijn die ik echt ben beginnen volgen, onder andere omdat Renee maar 3 dagen ouder is dan Amélie. En ook wel omdat ze soms ze schitterend uit de hoek kan komen.
2. Tamara : Omdat ze 2 schitterende dochters heeft en ik haar verhalen zo leuk vind om te lezen.
3. Rozebril :  Wederom 2 allerschattigste dochters, met een mama die in mijn ogen dagen heeft van minstens 36u. Zoveel dat zij soms verzet krijg, niet te doen. Stiekem ben ik soms wel wat jaloers op al haar energie…
4. Maaike : Haar dochter heeft een uiterst originele naam. Eigenlijk ben ik best wel benieuwd naar de naam van hun tweede ukje. En ook omdat ze altijd klaarstaat met de meest interessante tips voor de meest uiteenlopende problemen.
5. Saartje : Omdat ze altijd zo enorm liefdevol kan schrijven over Alexander en Joost, haar 2 zoontjes. Zo een echte, lieve mama in mijn ogen.
6. Veerle : Omdat haar zoontje Pepijn op dezelfde dag ter wereld kwam als onze Eline. Het kan niet anders dan dat dat een fantastisch mannetje is.
7. Prutsen :  Ik wou dat ik ook de tijd en de creativiteit vond om zo vanalles uit een naaimachine te toveren. Tot zolang kijk ik wel eens bij haar voor ideetjes.
8. Sofie : Haar oudste dochter heeft een ontzettend mooie naam, daarom!
9. Miestaflet : Ik vind dat wel straf, zo in het buitenland gaan wonen. Leuk om te lezen hoe het leven in Spanje ook gewoon zijn gangetje gaat.
10. en last but not least geef ik hem ook gewoon terug aan Annava : Ze is het levende bewijs dat sommige tegenslagen je soms sterker én gelukkiger maken. Hoewel ik mij er wel bewust van ben dat het daar niet altijd even rooskleurig zal zijn ten huize Annava. En omdat ik hoop dat ze mij zo misschien de naam verklapt van haar toekomstig Otje… Geef toe, goed geprobeerd, niet?

Lekker

Het gaat een keukenprinses worden later, ik ben er zeker van. De voorbije weken toverde ze namelijk al een stokbrood, een meergranenbrood en zelfs een pizza uit haar mouwen. Onnodig te zeggen dat ze op school gewerkt hebben rond het thema “voedsel”, waarbij ze onder andere een bezoek brachten aan een echte bakkerij. Alle kindjes kregen een (zelfgemaakt) stokbrood en een meergranenbrood mee naar huis. Zalig vond ze dat! En met wat choco vormde dat stokbrood een erg lekker vieruurtje!