Allegaartje

Deze voormiddag heb ik mij voor het eerst in – euhm – jaren eigenlijk –  nog eens op de markt begeven. En het was dan nog omdat ik over de markt moest om bij het gemeentehuis te geraken. Ik ben namelijk zo geen marktganger om het zo te zeggen. Ik weet eigenlijk niet waarom. Of ja, eigenlijk weet ik het wel. Ik heb het zo niet op heel die massa slenterende mensen, brrr.  In de zomer (of nog beter, op vakantie) af en toe eens een rommelmarktje of een jaarmarkt of zo, tot daar aan toe. Maar die wekelijkse drukte? Nee, niet echt mijn ding.

Dit alles eigenlijk maar om te zeggen dat ik dan toch maar iets gekocht heb, daar op die markt. Bloemen. Hele mooie. En ons oudste kreeg van de vriendelijke ‘bloemenmeneer’ ook een bloem. Fier dat ze was. Kheb ze bij thuiskomst wel al flink moeten inkorten, want ze had er onderweg zo hard mee gezwaaid dat ze afgeknakt was. Maar het staat wel schattig zo in dat mini-vaasje. Ah ja, en aardbeitjes heb ik ook gekocht, mmmm…

Verder liep er daar op de markt een mevrouw met een tweeling rond. Niks speciaals, ware het niet dat ze die twee schattige mannekes gewoon rondsleurde in hun maxi-cosi’s. Aan elke arm een. In evenwicht was ze wel. Pfieuw, ik was plots nog gelukkiger met mijn Tricot Slen.

Vandaag is ook onze nieuwe pc geleverd. Nog eventjes wachten tot hij helemaal klaar is voor gebruik, en dan vliegen we er terug in. Momenteel gebruiken we een heel oud exemplaar, dat eigenlijk bedoeld is om volgend schooljaar in mijn klas te zetten, en dat vlot niet zo best. Maar bon, voorlopig hebben we het er toch maar mee gered. Maar binnenkort kan ik dus terug aan mijn foto’s en kan ik mijn berichtjes terug opfleuren met leuke kiekjes.

Ik kijk er al naar uit…

Het mooiste moment van de dag

Wanneer ik om iets na zessen terug in bed kruip na het eerste flesje van Eline, om dan te beseffen dat ik met gemak nog twee hele uren kan slapen alvorens de oudste mij wekt rond de klok van 8… Zalig, en oh zo anders dan een aantal weken geleden! En oh wat gaat het pikken als ik in september terug vroeg uit mijn bedje zal moeten…

Moederdag

Van mijn twee kleine lieve schatjes en mijn grote lieve schat…

Grmbl

Waar o waar stel je die foto (avatar?) in die naast je reactie verschijnt? Kben een beetje aan het prullen geweest, en nu heb ik een paars dingetje ipv mijn foto. En leek als ik ben, vind ik abslouut niet meer terug waar ik opnieuw mijn foto kan instellen… Iemand?

Rust

De twee kindjes in dromenland, druilerig weer buiten, de kachel brandt, een streepje muziek, en met een taske thee achter de computer… Meer moet dat niet zijn!

En de strijk? Die moet maar wachten tot vanavond, of morgen, of…

Tegen de vlakte

Deze morgen. Ik. Tegen de vlakte. En niet eens heel elegant hoor. Nee. Gewoon plat op mijn gezicht (letterlijk!). Ik heb iets met vallen vrees ik. Zo ben ik ook al een 5-tal keren in geheel eigen stijl de trap afgedonderd…

Ik ging Stijn even helpen met iets op de aanhangwagen te laden voor hij ging werken. Omdat het gras nogal zompig leek trok ik snel zijn botten aan (die veels te groot zijn, maar kom, dan heb ik toch droge voeten dacht ik). Amélie lag met haar flesje in de zetel naar Bumba te kijken en Eline sliep nog boven, maar die zou ook wel honger gaan krijgen. Dus de deze hier haast zich (haast en spoed zijn zelden…, ik weet het!) terug naar binnen. In de garage blijf ik met een laars achter een stuk draad hangen en ga ik gewoon met mijn gezicht tegen de grond.

Resultaat :

En zo moet ik sebiet de deur uit om boodschappen te gaan doen! *jeuj*

Niet dus

Eline slaapt mooi in haar parkje en Amélie doet boven een schoonheidsslaapje. Dilemma nu. Leg ik mij ook eventjes in de zetel om wat te rusten, of werk ik toch eerst de afwas en de strijkmand weg. Conclusie : eerst werken, dan rusten. Tegen dat ik goed en wel klaar ben kijk ik er dan ook naar uit om eventjes te gaan liggen. Een half uurtje, denk ik bij mezelf. Tegen dan zal Eline wel wakker worden voor haar flesje. Net als ik in de zetel plof (echt, nog geen 5 sec. later) hoor ik van boven lichtelijk gejammer en een stemmetje dat roept “mama, Amélie wakker”…

Trots en gelukkig

Ja, zo kan ik het best omschrijven hoe wij ons nu voelen! Trots op dit nieuwe kleine wondertje (en op de grote zus natuurlijk ook!), en meer dan gelukkig, zo met z’n viertjes hier thuis…

Om te beginnen wil ik iedereen alvast heel erg bedanken voor alle felicitaties en lieve reacties! Leuk om te lezen dat jullie zo meeleven met ons.

Sinds donderdagnamiddag zijn we terug uit het ziekenhuis, en sindsdien leven wij hier echt op een grote roze wolk! Onze kleinste telg doet het prima. Ook Amélie doet heel flink haar best om zich zo goed mogelijk aan de nieuwe situatie aan te passen (later meer hierover) en is heel erg lief en zacht voor Eline.

En dan ga ik nu nog een klein beetje verder genieten van mijn twee dochters!

foto van hetzelfde wiegje maar mét inhoud deze keer…

2,5 = D-day

Ik heb altijd gezegd dat 2,5 jaar mij het ideale leeftijdsverschil tussen twee kindjes leek. Maar dat het ooit zo letterlijk waarheid zou worden had ik nooit gedacht. En nee, zo minutieus is het niet gepland geweest hoor…

 

Nu zal het in realiteit wel een paar dagen later zijn, maar kom, dat zien we wel door de vingers he.

Hierbij een foto’tje van mezelf  (vandaag, dus op exact 40w) en mijn twee dochters, de een al wat zichtbaarder dan de andere.

To bikini or not to bikini

Vandaag al direct werk gemaakt van een nuttige opvulling van mijn vakantiedagen, en dus start ik maandag met een cursus pre-natale aquaqym in het ziekenhuis waar ik zal bevallen.

Daarvoor moest ik wel eerst een nukkige receptioniste aanhoren, die mij weigerde nog in te schrijven omdat het volgens haar echt niet meer de moeite was om er nu nog aan te beginnen. Gelukkig had de gyne mij al verwittigd dat ze daar soms niet zo hulpvaardig zijn aan de receptie en hij had mij (gelukkig) ook al de nummer van een van de vroedvrouwen opgeschreven die de lessen geven.  Volgens haar was er geen enkel probleem en is elke les die je volgt mooi meegenomen. Dus maandag om 15u verwachten ze mij in het zwembad in het ziekenhuis…

Maar nu begint het pas… Een badpak doe ik sowieso al bijna nooit aan, en dus is het enige exemplaar dat ergens in mijn kast ligt te verstoffen al mega-oud, en ik geloof nooit dat mijn buik(je) daar nog inpast. Dus zijn er twee oplossingen, ofwel een nieuw badpak gaan kopen dat ik daarna nooit meer zal dragen, ofwel mijn bikini aantrekken. Maar dan stel ik mij weer de vraag, is dat wel gepast? Zo met een dikke buik in bikini? Of trek ik er zo een topje in bikini-stof overaan? En gaat dat wel praktisch zijn om oefeningen te doen? Hoewel ik nu ook weer niet veronderstel dat we daar nog een heus waterballet uit ons botten gaan slagen…

Dus, wat zouden jullie doen? To bikini or not to bikini…???