Blijkbaar heb ik tijdens mijn internetloos bestaan een blogaward gekregen van Annava. Ikke, een award, wauw! Merci Annava, ik ben zeer vereerd!! Ik kreeg reeds visioenen van mezelf, al schrijdend over een of andere rode loper. Maar zo ver ging het niet, ik moest gewoon eventjes 10 dingen over mezelf vertellen die jullie nog niet wisten. Bij deze dus…

Wist je dat…

• … ik er moeilijk tegen kan als mensen hier de moeite nemen om mij in het Nederlands aan te spreken. Op zich heel goed natuurlijk. Maar het hoeft niet. Echt niet. Ik ben namelijk geen toerist. Hoewel ik natuurlijk ook wel besef dat dat niet op mijn gezicht staat geschreven. Zeker niet als ze horen dat ik Nederlands praat met mijn kinderen.
• … ik een ongelofelijke hekel heb aan verplichte telefoontjes om vanalles te regelen of te vragen. Ik kan dat echt blijven uitstellen. Nu ik dat zo neerschrijf vind ik dat best wel stom van mezelf, maar kom.
• … ik heel soms een klein beetje valsspeel met Eline haar maandfoto’s? Er durft al eens enkele dagen verschil op te zitten.
• … Eline voor hetzelfde geld in de auto ter wereld was gekomen? We waren maar op het nippertje in het ziekenhuis, een half uurtje later was te laat geweest. Maar dat verhaal is voor een volgende keer…
• … ik recentelijk beslist heb om een poetshulp in te huren. Fulltime werken en 2 kleintjes in huis is zo al druk genoeg. En ik heb geen zin om heel het weekend op te offeren aan het huishouden. 
• … het manlief was die af kwam met het hele idee van die poetshulp. Hij zal schrik hebben dat hij anders meer aan het werk gezet zal worden hier in huis
• … ik op ‘t een en ‘t ander zit te broeden (nee, geen ei). Eerst moet de nodige informatie nog ingewonnen worden en dan, ten gepasten tijden, zal ik het jullie wel vertellen. Tot dan laat ik u nog wat verzwelgen in uw nieuwsgierigheid.
• … ik eerst een jaar psychologie gestudeerd heb, maar dat bleek niks voor mij te zijn. Toen ben ik overgeschakeld naar leerkracht lager onderwijs, en wel omdat een vriendin van mij dat deed, en ik ze altijd zo’n leuke werkblaadjes zag verbeteren en dat wou ik ook. En laat het nu net dat verbeterwerk zijn dat mij af en toe wat tegensteekt.
• … het door mijn werk is dat wij naar Wallonië zijn verhuisd? In het laatste jaar van mijn opleiding zag ik de vacature als immersieleerkracht in Hargimont, en manlief was gelukkig snel te vinden voor het idee.
• … heel veel mensen denken dat het hier voor ons alle dagen vakantie is. Maar dat wij wel degelijk ook te maken hebben met de stress en de gejaagdheid des levens, maar dan wel te midden van de schone natuur! Dat dan weer wel. En dat wij hier ontzettend graag wonen, dat mag er ook nog bij.

En nu moet mag ik deze award nog doorgeven aan 10 mede-bloggers die hem volgens mij verdienen. Ik ga mij wel niks aantrekken van het feit of zij hem al dan niet al gekregen hebben, want ik denk dat hij bijna overal al wel eens gepasseerd is. In willekeurige volgorde :

1. Isabel : Voor mij zo ongeveer de Moeder der Blogsters. Het moet een van de eerste blogs zijn die ik echt ben beginnen volgen, onder andere omdat Renee maar 3 dagen ouder is dan Amélie. En ook wel omdat ze soms ze schitterend uit de hoek kan komen.
2. Tamara : Omdat ze 2 schitterende dochters heeft en ik haar verhalen zo leuk vind om te lezen.
3. Rozebril :  Wederom 2 allerschattigste dochters, met een mama die in mijn ogen dagen heeft van minstens 36u. Zoveel dat zij soms verzet krijg, niet te doen. Stiekem ben ik soms wel wat jaloers op al haar energie…
4. Maaike : Haar dochter heeft een uiterst originele naam. Eigenlijk ben ik best wel benieuwd naar de naam van hun tweede ukje. En ook omdat ze altijd klaarstaat met de meest interessante tips voor de meest uiteenlopende problemen.
5. Saartje : Omdat ze altijd zo enorm liefdevol kan schrijven over Alexander en Joost, haar 2 zoontjes. Zo een echte, lieve mama in mijn ogen.
6. Veerle : Omdat haar zoontje Pepijn op dezelfde dag ter wereld kwam als onze Eline. Het kan niet anders dan dat dat een fantastisch mannetje is.
7. Prutsen :  Ik wou dat ik ook de tijd en de creativiteit vond om zo vanalles uit een naaimachine te toveren. Tot zolang kijk ik wel eens bij haar voor ideetjes.
8. Sofie : Haar oudste dochter heeft een ontzettend mooie naam, daarom!
9. Miestaflet : Ik vind dat wel straf, zo in het buitenland gaan wonen. Leuk om te lezen hoe het leven in Spanje ook gewoon zijn gangetje gaat.
10. en last but not least geef ik hem ook gewoon terug aan Annava : Ze is het levende bewijs dat sommige tegenslagen je soms sterker én gelukkiger maken. Hoewel ik mij er wel bewust van ben dat het daar niet altijd even rooskleurig zal zijn ten huize Annava. En omdat ik hoop dat ze mij zo misschien de naam verklapt van haar toekomstig Otje… Geef toe, goed geprobeerd, niet?

Het to-do-lijstje van onze oudste dochter is sinds vandaag weeral een stukje ingekort. Het kind is al drie en had nog nooit eendjes gevist begot. Maar nu is ze dus een ervaring (én een jooze sakosh) rijker…

Wist je dat :

• Amélie al 7 hele en 2 halve dagen naar school gaat.
• ze het heel leuk vindt in haar klasje bij madame Pascale.
• het afscheid ’s morgen wel nog altijd traantjes doet vloeien bij mijn dochter. Ze begint altijd heel stoer, maar bij het afscheid komen ze dan toch. Gelukkig is het altijd snel weer over!
• ze de laatste dagen ook los begint te komen tijdens de speeltijd. Er kan dus nu meestal gespeeld worden zonder huilbui(tjes) en ook het handje van de juf vasthouden is niet altijd meer nodig.
• de dutjes op school aan de korte kant zijn, soms slaapt ze zelfs niet.
• ze dan wel moe is na een dag school. En dus bijgevolg steevast om 19u al in haar bedje ligt. Soms komt ze het zelfs al iets eerder vragen!
• ze ’s avonds spontaan heelder verhalen vertelt over het klasleven. Over de spinnen in de lavabo, tot welke koek ze gekregen heeft. Zalig!
• haar “vriendjes” luisteren naar de naam Gauthier, Lucien, Colin, Audrey en Léa. Of dat zijn tenminste toch de namen die ze onthouden heeft na 2 weken school.
• ze wel nog een klein beetje moeten wennen aan het feit dat ze mij af en toe ziet passeren, zonder dat ik echt veel tijd heb voor haar.
• wij méér dan trots zijn op ons oudste meisje!

Oh ja, nog eentje dan…

• ik vorige week als een paparazzi-fotograaf door de school ben geslopen? (links boven, met het groene jasje)

Voor u denkt dat ik niets beters te doen heb op school, even dit… Af en toe neem ik mijn fototoestel al wel eens mee naar school voor vanalles en nog wat te kunnen fotograferen in de klas. Dat had u nooit geraden hé, fotograferen met een fototoestel. Eenieweej, de eerste schooldag van mijn klasje staat op foto, net als de eerste schooldag van Amélie. Een van de voordelen van op dezelfde school te vertoeven

In de categorie “tips om een kleuter stil te houden tijdens een lange autorit” stel ik u voor, Amélie en The Pink Lady.

Tussen de 2 foto’s zijn er bijna 45 minuten verstreken… Het enige dat ik moest doen was af en toe “haar velleke eens opeten”

Ps : Is onze dochter de enige die haar armpjes steeds weer onder de gordeltjes weet uit te krijgen?? Grrr…

Een portie uithoudingsvermogen. Dat is wat ik nodig heb. De schoenen heb ik al. En nu maar hopen dat ik het kan volhouden. Het is trouwens al mijn 2e Start-To-Run-poging, maar de eerste keer liep ik op gewone sportschoenen en toen ben ik na 2 lessen moeten stoppen wegens pijn in mijn knie. Gisteren dan maar deze gaan kopen, en nu ga ik proberen om een keer of 2 per week te gaan lopen. Dat lijkt mij wel een geschikte manier om mijn hoofd zalig leeg te maken na een lange werkdag binnenkort…

* Eline is weer helemaal haar betere zelf. De microopjes zijn verslagen, en stilaan komt er terug wat kleur op die bolle wangetjes, die na een paar dagen regime trouwens iets minder bol stonden. Maar 440 grammetjes bijkomen op een maand tijd (7kg560 in totaal), dat zijn wij hier niet gewoon. Gelukkig kunnen we stellen dat ze wat reserve had…

* Amélie telt intussen vol ongeduld de dagen af tot haar verjaardag vrijdag. Het kind is er helemaal hotteldebottel van en kan niet wachten op haar kroon, de ballonnen en de cadeautjes. Ook heeft ze het meer en meer over school, want gemakshalve hebben wij steeds gezegd dat ze naar school vertrekt na haar verjaardag… Ze wil maar niet snappen dat ze nu nog een dikke week geduld zal moeten hebben. Weeral slim gedaan van ons

* En vermits 1 september nadert, komt ook mijn 1e werkdag schrikwekkend dichtbij. Momenteel probeer ik het nog een heel klein beetje te ontkennen, maar de voorbereidingen zijn toch stilaan op gang gekomen…

Deze laatste foto heeft eigenlijk niks met het geheel te maken, maar ik vind hem zo mooi! Eline en haar overgrootmoeder…

Vorige woensdag, in de bus van het ONE (K&G).

Dokter (kijkt in de mond van ons Lientje): En zo te zien nog geen tandjes…

Ikke : Ja, maar ik dacht onderaan toch iets gezien te hebben. Zou dat geen tandje kunnen zijn dat klaarzit?

Dokter (kijkt nog eens in de mond van ons Lientje) : Neenee, er zit nog helemaal niks klaar. Het zal nog niet voor direct zijn madammeke.

Na een lastige dag gisteren, en een hele lastige dag vandaag, ontdekte ik vanmiddag de reden. Twee (2!) kleine bijterkes die door het tandvlees prikken. Lang leve Junifen, want ze ziet er echt van af, mijn lief klein dutske…

Vanmiddag werd er bij Kind en Gezin afgeklokt op een gezegende 7kg120 en 65 cm. Lang niet slecht dus voor een dutske van 5 maanden – 7 dagen. Vandaar dus die schattige wangetjes he Isabel…

Voor de geïnteresseerden onder jullie, Amélie zat op 5 maanden – 4 dagen aan 7kg420 en 64 cm. Ze was dus wel degelijk nog ietske ronder.

Het kind wil absoluut geen tut, maar heeft af en toe wel zin in een lekker stukje vinger.

We gingen eigenlijk voor nieuwe, domme crocs. Maar toen zag mama dit staan…