Houten bruiloft

10/7/2004

Mijn ventje en ik geven elkaar het befaamde ja-woord. Het werd een mooie dag met een spetterend feest als afsluiter.

10/7/2009

Vandaag zijn we 5 jaar getrouwd. Op naar de 6…

Rollen

Om te vieren dat er weer 2 spuitjes in haar poezelige billetjes werden geplant, rolde ze prompt (meerdere keren) van haar rug op haar buik. Nu enkel nog eens proberen om het op film te krijgen.

Allegaartje

Deze voormiddag heb ik mij voor het eerst in – euhm – jaren eigenlijk –  nog eens op de markt begeven. En het was dan nog omdat ik over de markt moest om bij het gemeentehuis te geraken. Ik ben namelijk zo geen marktganger om het zo te zeggen. Ik weet eigenlijk niet waarom. Of ja, eigenlijk weet ik het wel. Ik heb het zo niet op heel die massa slenterende mensen, brrr.  In de zomer (of nog beter, op vakantie) af en toe eens een rommelmarktje of een jaarmarkt of zo, tot daar aan toe. Maar die wekelijkse drukte? Nee, niet echt mijn ding.

Dit alles eigenlijk maar om te zeggen dat ik dan toch maar iets gekocht heb, daar op die markt. Bloemen. Hele mooie. En ons oudste kreeg van de vriendelijke ‘bloemenmeneer’ ook een bloem. Fier dat ze was. Kheb ze bij thuiskomst wel al flink moeten inkorten, want ze had er onderweg zo hard mee gezwaaid dat ze afgeknakt was. Maar het staat wel schattig zo in dat mini-vaasje. Ah ja, en aardbeitjes heb ik ook gekocht, mmmm…

Verder liep er daar op de markt een mevrouw met een tweeling rond. Niks speciaals, ware het niet dat ze die twee schattige mannekes gewoon rondsleurde in hun maxi-cosi’s. Aan elke arm een. In evenwicht was ze wel. Pfieuw, ik was plots nog gelukkiger met mijn Tricot Slen.

Vandaag is ook onze nieuwe pc geleverd. Nog eventjes wachten tot hij helemaal klaar is voor gebruik, en dan vliegen we er terug in. Momenteel gebruiken we een heel oud exemplaar, dat eigenlijk bedoeld is om volgend schooljaar in mijn klas te zetten, en dat vlot niet zo best. Maar bon, voorlopig hebben we het er toch maar mee gered. Maar binnenkort kan ik dus terug aan mijn foto’s en kan ik mijn berichtjes terug opfleuren met leuke kiekjes.

Ik kijk er al naar uit…

Slaapmarathon

Ik had nooit gedacht dit hier nog eens te kunnen schrijven. Maar wat heeft Eline geslapen seg… Ik ben zelfs een aantal keren gaan kijken omdat ik mij wat ongerust begon te maken.

Van gisterenavond ergens tussen 17 en 18u tot vanmorgen 09u40! Ik heb haar gisteren zelf wakker gemaakt om 20u en om 23u30 voor haar fles, maar toen sliep ze telkens alweer na 2 minuten. Vanmorgen om iets voor 6 is ze zelf wakker geworden voor opnieuw een flesje en nu daarjuist om twintig voor tien dus ook. En nu ligt ze wakker en content te kirren in haar parkje, dus ze zal er wel deugd van gehad hebben zeker?

Change pas

Geregeld komt Amélie vragen om “change pas” nog eens te mogen beluisteren op youtube. Van K3 via Céline Dion tot Piet Piraat. Het kind heeft een brede muzieksmaak…

Van het bed en het potje en nog vanalles

Pffffieuw! Veel gebeurd de laatste dagen, dus veel te vertellen… Waar begin ik??

- Sinds een tijdje waren we Amélie al aan het voorbereiden op de komst van haar groot bed. Tot nu toe sliep ze nog in haar babybedje, en Eline in de bak van de wandelwagen op onze kamer. Maar vermits onze jongste een vrij licht slapertje is, werd ze al wel eens wakker van een te luide kuch of als we ons te hard draaiden in ons bed. Tijd dus voor de grote wissel-truc. Vrijdag zijn we dan maar naar Ikea getrokken (erg dat dat was ) achter een groter bed en alle toebehoren. Gisterenvoormiddag hebben we heeft manlief dan alles ineen gevezen. Tijdens haar eerste dutje gisteren heeft Amélie hare neus er al aan bezeerd, en deze morgen ben ik ze rond 6 uur van de grond gaan plukken. Maar voor de rest slaapt ze er prima in en is ze zo fier als ne gieter! En vanaf nu ligt Eline te verdwalen in haar ‘grote’ babybed.

- Van de introductie van het groot bed hebben we geprofiteerd om nog eens een poging te doen om Amélie van de pampers af te helpen. Tot hiertoe was dit steeds een enorm groot fiasco. (Misschien moet ik hierover maar eens een apart postje schrijven.) Maar nu waren we ze al een week aan het bejubelen dat ze een ‘groot’ bed ging krijgen, zo eentje voor ‘grote ‘ kindjes. En dat ‘grote’ kindjes echt geen pampers meer aandoen, maar flink op het potje gaan. En dat als het groot bed er was, dat ze dan de pamper maar achterwege moest laten. Niet de meest opvoedkundige manier, ik weet het. Maar geloof me, we hebben de laatste maanden echt al alles geprobeerd. En kijk, gisteren 2 plasjes in het potje en 0 ongelukjes. En vandaag 5 plasjes en 1 ongelukje. Het is toch al een begin, niewaar.

- Eline heeft dit weekend ook haar best gedaan! Ze slaapt langer dan ooit tevoren (deze nacht van 23u30 tot 06u15). Gisteren hebben we met z’n allen zelfs geslapen tot Amélie ons om 8u45 wakker zong. En dàt was alweer een eeuwigheid geleden. Eline had om 6u al wel een flesje gekregen, maar dat tellen we niet mee he. En overdag oefent onze kleine freggel heel gedreven haar stemgeluid. Heel leuk om te horen!

Primeur

Ik hoorde daarstraks enig gestommel in het park, en toen ik ging kijken trof ik dit aan. Weeral een stukje groter, die kleinste meid van ons!

Alfabet

Gisteren en vandaag klonk het hier geregeld van “aaaaaa aaaaaaaah aaaaahhh aaahh” in huis. Eline is duidelijk haar stemmetje aan het ontdekken. En je kan er zo soms echt al een gesprekje mee voeren, in de aaaaaahhhhh-taal welteverstaan. Wij vragen iets, en madam antwoordt.

Morgen eens checken of ze de “bbbbbbeeeeeeehhhh” ook al machtig is!

Metamorfose?!

Of nee, ik ga met twee woorden spreken, dat lijkt mij veiliger! Dus ik begin opnieuw…

Zou het een metamorfose kunnen zijn??

Moest ik mijn jongste spruit al niet zo goed kennen dat ik ze moeiteloos uit talloze ander baby’s zou kunnen plukken (nogal evident natuurlijk!), ik zou bijna durven denken dat ze hier een ander exemplaartje gedropt hebben. Slapen dat dat kind de laatste dagen doet! Slapen! Het lijkt wel of ze haar schade aan het inhalen is! Heelder dagen én zelfs deze nacht van 23u45 tot 6u30, zonder ook maar een kik! Afwachten of deze nacht even deugddoend zal zijn…

Sinds twee dagen leg ik Eline ook voor haar dutjes overdag boven, in haar bedje. Ik merkte dat ze soms echt moeilijk kon inslapen met al dat grote-zus-lawaai hier beneden. Amélie houdt best wel veel rekening met haar zusje hoor, maar ik kan moeilijk verlangen dat ze de hele dag op de tippen van haar tenen rondloopt he. En ik heb ook geen zin om constant achter haar gat te lopen met de vraag of het ‘alsjeblieft een klein beetje stiller kan omdat zusje slaapt’. Dutjes boven dus. En hoewel ik mij er heel in het begin best wel schuldig over voelde, merk ik echt dat ze boven veel beter en rustiger slaapt, zodat ze ook veel beter gezind is als ze wakker is. Maar schuldig voelde ik mij eerst dus wel een beetje. Nu ze zo veel slaapt ligt ze dus erg veel boven, en niet meer binnen “handbereik”. Best wennen zo, maar ondertussen zijn we dat ook alweer (bijna) gewoon. En alles voor de kinderen natuurlijk, nietwaar?

Kiebelen

Amélie is geen typische knuffelkont. Snelle kusjes en knuffels meestal zo veel ge wilt, maar echt bij ons komen zitten om uitgebreid te knuffelen gebeurt niet zo vaak. Tenzij het is om te “kiebelen”. Dan ontbloot ze het gewenste lichaamsdeel en wrijft ze het onder onze neus, ondertussen 2548 het woord “kiebelen” herhalend. Eerst vragend, later iets dwingender. En o wee als we iets te vroeg naar haar goesting ophouden…

En zo wordt op de pc tokkelen net iets moeilijker…