Het was dus eenmalig. Alle nee, ik lieg, tweemalig. Haar flesje bleef bijgevolg onaangeroerd gisterenavond. Eline heeft wel de hele nacht mooi doorgeslapen en had vanmorgen een razende honger. Geen koorts, niks overgeven, zelfs bijna geen tandpijn. Precies alsof er gisterenavond niks geweest was… Tssss, kinders, daar kunt ge gene staat op maken

Maar als je dan dat lieve snoetje ziet, zijn al die extra machine’s was zo weer vergeten!

Amélie ziet nog wat bleekjes en heeft haar eetlust nog niet helemaal terug. Maar ze voelt zich verder toch terug kiplekker en was vanavond echt superbraaf! Er waren dit weekend trouwens verschillende kindjes van haar klas ziek geweest, zo bleek deze ochtend op school…

Eline daarentegen is nog niet echt beter. Allemaal door die vervloekte tanden…  Een gekoelde bijtring brengt eventjes verlichting, maar niet voor lang. Lang leve Perdolan voor het moment. Ik hoop echt voor haar dat al haar kiezen er nu tegelijk doorkomen of zo, dat ze de komende maanden wat gespaard blijft. En of het nog niet genoeg was, besloot ze rond 21 u dat het tijd was om haar fruitpapje terug naar buiten te werpen. Pfff. Ook van de tandjes?? Of hetzelfde virusje als haar grote zus?? Deze nacht maar goed in het oog houden, want de hoeveelheid slijmpjes die er bij waren vertrouw ik toch niet echt…

Dus nog niet echt beter… Morgen misschien?

Afgelopen nacht, 02u14 : Amélie klaagt over buikpijn. Na een aai over haar bolleke valt ze gelukkig terug in slaap.

Later diezelfde nacht : Ik word wakker door gejammer en gehuil. Wanneer ik haar deur open doe, en een zure geur mij tegemoet komt, weet ik al hoe laat het is. Kind uit bed gevist en daarna het licht aangedaan om de schade op te meten, die al bij al nog mee blijkt te vallen. Vuile pyjama uit, propere pyjama aan, lakens verversen, gezichtje opfrissen, slokje water drinken. ”Moet ik nog slapen mama, of mag ik al opstaan nu?”, klinkt het dan. Euhm, goeie vraag schatje, ik heb geen flauw idee hoe laat het is. Na een blik op de klok en een verhaaltje (ja, ik heb een dochter die blijkbaar ook ’s nachts gehecht is aan haar ritueel) kruipt ze terug haar bed in, en sluit ik al duimend haar deur. Hopend dat het bij die ene keer blijft. Nog een wasje draaien, en om 4u57 kruip ik terug in bed, naast manlief, die door heel dit gebeuren heen heeft geslapen.

Vandaag is ze een beetje koortsig, en wil ze niks eten. Enkel een film van Dora, haar pop Fanny en een dekentje kunnen haar bekoren.

Eline worstelt dan weer al dagen met doorkomende tandjes, met alles wat daarbij kan horen.  Deze namiddag had ze zoveel last dat ik ze in de draagdoek heb gezwierd, kwestie van toch nog iets anders te kunnen doen dan traantjes te drogen en speelgoedjes aan te dragen. Van de ene seconde op de andere werd het stil, en plotseling werd ik terug in de tijd gekatapulteerd. Naar haar eerste levensweken waarin mijn lichaam wel vergroeid leek met dat stuk paarse stof als bestrijding van Het Refluxmonster. Ongelofelijk hoe een mens zoiets bijna uit zijn geheugen kan bannen. Ik herinner mij nu meestal enkel nog de vele mooie momenten die er toch ook waren. Het gehuil en gekrijs lijkt achteraf gezien alleen maar een boze droom.

Morgen beter.

Ze zijn werkelijk zot van elkaar, die 2 dochters van mij!

Zoote Zus zal er wel voor zorgen dat Lieve Puts niets tekort komt, zelfs geen speelgoedje…

Ik zat gisterenavond even te grasduinen in ons foto-archief, toen ik deze tegenkwam. En ik kreeg plots een instant-zomer-gevoel. Hoeveel keer slapen is het nog voor het terug lente of zomer is???

Voila se, mijn eerste tweede zelfgebakken brood met mijn nieuwe broodbakmachine. Ik wou eens zot doen en toen heb ik mij zoiets aangeschaft. Wat zegt u? Nogal ingevallen in het midden? Da’s maar een gedacht.  Ik vind dit nog een puike prestatie van mezelf als ik het met mijn eerste baksel vergelijk…

Ik had 160 ml water óf 160 ml melk gelezen in plaats van 160 ml water én 160 ml melk…

Vorige vrijdag kwam Amélie thuis met haar map met werkjes uit de klas én met haar liedjes- en gedichtjesschrift. Eenmaal thuis moest en zou ik meekijken en de werkjes bewonderen die zij van een vakkundige uitleg voorzag. Alsof dat een probleem was… Leuk om zo eens een beeld te hebben van wat ze daar in de klas nu allemaal uitspoken!

Ook volgend liedje weerklonk meermaals door het huis. De tekst kan nog iets beter (op het einde vergist ze zich van zin), maar oh wat ben ik trots op haar.!

Een nietsverhullende kijk in het leven van een Betterfood-Babe…

Nog iemand een stukje?

Maar het was lekker, dat dan weer wel.

Samen Tik-Tak kijken…

Blijkbaar heb ik tijdens mijn internetloos bestaan een blogaward gekregen van Annava. Ikke, een award, wauw! Merci Annava, ik ben zeer vereerd!! Ik kreeg reeds visioenen van mezelf, al schrijdend over een of andere rode loper. Maar zo ver ging het niet, ik moest gewoon eventjes 10 dingen over mezelf vertellen die jullie nog niet wisten. Bij deze dus…

Wist je dat…

• … ik er moeilijk tegen kan als mensen hier de moeite nemen om mij in het Nederlands aan te spreken. Op zich heel goed natuurlijk. Maar het hoeft niet. Echt niet. Ik ben namelijk geen toerist. Hoewel ik natuurlijk ook wel besef dat dat niet op mijn gezicht staat geschreven. Zeker niet als ze horen dat ik Nederlands praat met mijn kinderen.
• … ik een ongelofelijke hekel heb aan verplichte telefoontjes om vanalles te regelen of te vragen. Ik kan dat echt blijven uitstellen. Nu ik dat zo neerschrijf vind ik dat best wel stom van mezelf, maar kom.
• … ik heel soms een klein beetje valsspeel met Eline haar maandfoto’s? Er durft al eens enkele dagen verschil op te zitten.
• … Eline voor hetzelfde geld in de auto ter wereld was gekomen? We waren maar op het nippertje in het ziekenhuis, een half uurtje later was te laat geweest. Maar dat verhaal is voor een volgende keer…
• … ik recentelijk beslist heb om een poetshulp in te huren. Fulltime werken en 2 kleintjes in huis is zo al druk genoeg. En ik heb geen zin om heel het weekend op te offeren aan het huishouden. 
• … het manlief was die af kwam met het hele idee van die poetshulp. Hij zal schrik hebben dat hij anders meer aan het werk gezet zal worden hier in huis
• … ik op ‘t een en ‘t ander zit te broeden (nee, geen ei). Eerst moet de nodige informatie nog ingewonnen worden en dan, ten gepasten tijden, zal ik het jullie wel vertellen. Tot dan laat ik u nog wat verzwelgen in uw nieuwsgierigheid.
• … ik eerst een jaar psychologie gestudeerd heb, maar dat bleek niks voor mij te zijn. Toen ben ik overgeschakeld naar leerkracht lager onderwijs, en wel omdat een vriendin van mij dat deed, en ik ze altijd zo’n leuke werkblaadjes zag verbeteren en dat wou ik ook. En laat het nu net dat verbeterwerk zijn dat mij af en toe wat tegensteekt.
• … het door mijn werk is dat wij naar Wallonië zijn verhuisd? In het laatste jaar van mijn opleiding zag ik de vacature als immersieleerkracht in Hargimont, en manlief was gelukkig snel te vinden voor het idee.
• … heel veel mensen denken dat het hier voor ons alle dagen vakantie is. Maar dat wij wel degelijk ook te maken hebben met de stress en de gejaagdheid des levens, maar dan wel te midden van de schone natuur! Dat dan weer wel. En dat wij hier ontzettend graag wonen, dat mag er ook nog bij.

En nu moet mag ik deze award nog doorgeven aan 10 mede-bloggers die hem volgens mij verdienen. Ik ga mij wel niks aantrekken van het feit of zij hem al dan niet al gekregen hebben, want ik denk dat hij bijna overal al wel eens gepasseerd is. In willekeurige volgorde :

1. Isabel : Voor mij zo ongeveer de Moeder der Blogsters. Het moet een van de eerste blogs zijn die ik echt ben beginnen volgen, onder andere omdat Renee maar 3 dagen ouder is dan Amélie. En ook wel omdat ze soms ze schitterend uit de hoek kan komen.
2. Tamara : Omdat ze 2 schitterende dochters heeft en ik haar verhalen zo leuk vind om te lezen.
3. Rozebril :  Wederom 2 allerschattigste dochters, met een mama die in mijn ogen dagen heeft van minstens 36u. Zoveel dat zij soms verzet krijg, niet te doen. Stiekem ben ik soms wel wat jaloers op al haar energie…
4. Maaike : Haar dochter heeft een uiterst originele naam. Eigenlijk ben ik best wel benieuwd naar de naam van hun tweede ukje. En ook omdat ze altijd klaarstaat met de meest interessante tips voor de meest uiteenlopende problemen.
5. Saartje : Omdat ze altijd zo enorm liefdevol kan schrijven over Alexander en Joost, haar 2 zoontjes. Zo een echte, lieve mama in mijn ogen.
6. Veerle : Omdat haar zoontje Pepijn op dezelfde dag ter wereld kwam als onze Eline. Het kan niet anders dan dat dat een fantastisch mannetje is.
7. Prutsen :  Ik wou dat ik ook de tijd en de creativiteit vond om zo vanalles uit een naaimachine te toveren. Tot zolang kijk ik wel eens bij haar voor ideetjes.
8. Sofie : Haar oudste dochter heeft een ontzettend mooie naam, daarom!
9. Miestaflet : Ik vind dat wel straf, zo in het buitenland gaan wonen. Leuk om te lezen hoe het leven in Spanje ook gewoon zijn gangetje gaat.
10. en last but not least geef ik hem ook gewoon terug aan Annava : Ze is het levende bewijs dat sommige tegenslagen je soms sterker én gelukkiger maken. Hoewel ik mij er wel bewust van ben dat het daar niet altijd even rooskleurig zal zijn ten huize Annava. En omdat ik hoop dat ze mij zo misschien de naam verklapt van haar toekomstig Otje… Geef toe, goed geprobeerd, niet?