Tegen de vlakte

Deze morgen. Ik. Tegen de vlakte. En niet eens heel elegant hoor. Nee. Gewoon plat op mijn gezicht (letterlijk!). Ik heb iets met vallen vrees ik. Zo ben ik ook al een 5-tal keren in geheel eigen stijl de trap afgedonderd…

Ik ging Stijn even helpen met iets op de aanhangwagen te laden voor hij ging werken. Omdat het gras nogal zompig leek trok ik snel zijn botten aan (die veels te groot zijn, maar kom, dan heb ik toch droge voeten dacht ik). Amélie lag met haar flesje in de zetel naar Bumba te kijken en Eline sliep nog boven, maar die zou ook wel honger gaan krijgen. Dus de deze hier haast zich (haast en spoed zijn zelden…, ik weet het!) terug naar binnen. In de garage blijf ik met een laars achter een stuk draad hangen en ga ik gewoon met mijn gezicht tegen de grond.

Resultaat :

p3270922klein_238x3201

En zo moet ik sebiet de deur uit om boodschappen te gaan doen! *jeuj*

Advertenties

9 gedachtes over “Tegen de vlakte

  1. De mensen gaan denken dat je mot hebt gekregen van uw ventje ;))

    Laat je maar goed verzorgen en hopelijk viel de pijn mee, want het ziet er toch behoorlijk pijnlijk uit.

  2. @ Birgit
    Ja ge kent mij he, me mijn lompe botten… (letterlijk en figuurlijk dan nog 🙂 )

    @ Isabel
    Mijn tanden zijn gelukkig niet geraakt, mijn tandvlees daarentegen ligt ook wat open… De pijn valt gelukkig heel goe mee, tis enkel wat ambetant praten met zo een dikke lip! 🙂

    @ Tamara en Goya
    Ja, sommige mensen bekeken mij maar raar daarjuist. Kzal een bordeke op mijn jas moeten spelden met de boodschap dat ik enkel “maar” gevallen ben… 🙂

  3. Ik heb ook ooit zoiets voor gehad, we waren nog aan het bouwen op dat moment. Ik wilde nog rap iets tegen Walter gaan zeggen die binnen in de bouw bezig was voor ik moest vertrekken. Ik spring dus ons verhoogd terras op (waar op dat moment alleen nog maar ruwe beton lag) en ik bleef ook met mijn voet haken en viel recht op mijn gezich op die ruwe beton. Ik moet zeggen dat ik toch even ben blijven liggen om te bekomen van de pijn…
    Mijn gezicht was ook bont en blauw, en ik heb ook serieus wat roddels moeten ontkrachten….

  4. ai ai toch. Bij de verbouwingen ben ik ook eens tegen de grond gegaan, maar ik was wel zo ‘slim’, om op mijn knieën te belanden ;-).
    Hopelijk geneest het snel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s