Het leed dat potjestraining heet…

Waar zal ik beginnen…

Al maanden proberen we om Amélie van de pampers af te krijgen. De eerste keer nog vol enthousiasme (zowel van haar kant als van onze kant), maar toen bleek dat ze er echt nog niet klaar voor was. Ze voelde absoluut zelf niet wanneer ze moest plassen en bijgevolg werd er niks in het potje gedaan, maar gewoon op de grond, op de stoel, op mama,… Eender waar dus. Omdat we zagen dat dit absoluut geen zin had zo, zijn we er dan maar mee gestopt met het gedacht van een tijdje later nog eens te proberen.

Zo zijn er nog twee pogingen geweest, maar telkens zonder succes. (Achteraf bekeken ligt hier misschien wel de kern van het probleem. Misschien hadden we toen toch moeten doorzetten ipv weeral op te geven? Maar ja, wat doe je als je merkt dat het echt niet lukt? Ze zeggen altijd dat forceren meestal gewoon een averechts effect heeft…)

De volgende poging was in het begin van mijn zwangerschapsverlof, een 5-tal weken voor de geboorte van Eline. De eerste dag verliep het iets vlotter als de vorige pogingen. Maar op den duur weigerde ze zelfs van nog maar op haar potje te gaan zitten. En als ik haar toch verplichtte om eventjes te blijven zitten… huilen, schreeuwen, brullen! Ongelukjes hadden we (bijna) niet meer, maar ze hield gewoon alles op tot ze ging slapen en een pamper aan kreeg. Tegen de avond was ze soms zelfs aan het huilen van de pijn in haar buik, maar ze vertikte het echt van op het potje te gaan.

Waarbij we (volgens mij) bij een van de oorzaken van het potjes-probleem zijn aangekomen. Haar koppigheid. Wanneer Amélie iets (nieuws) opgedrongen krijgt zal ze zich er altijd eerst een tijdje tegen verzetten. Wanneer ze merkt dat het aandringen verslapt, dan zal ze het zelf na een tijdje wel doen, wanneer zij het zelf ‘beslist’. Zo was het bijvoorbeeld ook al toen ze als baby’tje patatjes begon te eten. Weken hebben we ermee gesukkeld en flesjes nagegeven zodat ze toch iets binnen zou hebben. En plots, na een tijdje, vond ze precies zelf dat het nu wel kon. En hups, het kind at haar patatjes op… Best vermoeiend soms, zo een koppige dochter!

Maar bon, die laatste poging mislukte dus ook, want ze liep echt te schreeuwen van de buikpijn (herinnert ge het u nog mémé?). Na de geboorte van Eline had ik het er eens met de kinderarts over. Die raadde mij aan om haar gewoon te laten doen. Aan mijn uitleg kon hij horen dat ze er nog niet aan toe was. Wil ze een pamper? Ok. Wil ze op het potje? Ok. Wil ze wel pipi doen op het potje, maar kaka in de pamper? Ok. Gewoon laten doen wat zij wil, en op de duur komt het allemaal wel vanzelf zei hij. Ergens weet (denk) ik wel dat er iets van waarheid in zijn uitleg zit. Maar langs de andere kant ken ik ook mijn dochter, en als ik moet wachten tot ze er zelf mee afkomt kan ik nog lang wachten vrees ik. 

Dus toen hebben we het hele gedoe maar eens proberen te koppelen aan haar groot bed, en begonnen we dus met een schone lei. En het lukte. Op haar pipi-kalender hangen nu toch al 7 stickers voor een plasje in het potje, en sinds zaterdag heeft ze nog maar 2 (kleine) ongelukjes gehad. Maar ondertussen zijn we dus terug bij af. Ze is eigenlijk perfect droog overdag, maar ze doet NIKS op haar potje. Ze houdt gewoon alles in tot wanneer ze een pamper aankrijgt (middagdut en ’s nachts). En tot hiertoe lukt haar dat wonderwel ook.

Maar nu weet ik het dus echt niet meer… Laten we haar zo verder doen, en zal ze ooit wel eens stoppen met alles in te houden en gewoon op haar potje gaan. Stoppen wil ik echt niet meer. We hebben nu al zoveel keer geprobeerd, het is al een heel spel geworden op de duur. En deze keer bijt ik door! Maar hoe? Ik heb al alles geprobeerd. Een (muzikaal) potje, een toilet-verkleiner voor op het grote toilet, een pipi-kalender met stickers, onverschillig zijn, boos  zijn, extreem bejubelen,…

Als er iemand zich geroepen voelt om zijn/haar ervaringen of tips te delen? Voel je vrij, want ik zie het zelf bijna niet meer zitten ondertussen. En ik zou ze precies wel graag proper krijgen tegen dat ze in september naar school gaat (tegen dan is ze er ook al 3 he!).

Misschien moet ik er ook maar eens een wedstrijd van maken, dan krijgt de persoon met de gouden tip een gouden drolleke of zoiets. 🙂

Update : Vandaag weer geen enkel ongelukje, geen druppel. En na een heeeeele lange scène (van haar kant, wij proberen – uiterlijk althans- uiterst kalm en onverschillig te blijven) is er daarjuist na het bad toch een plasje in het potje terecht gekomen. En hup, het schreeuwen en brullen was bijna onmiddellijk gedaan. Het lijkt mij of ze echt enorm angstig is op die momenten, maar meer dan haar geruststellen kan ik dan niet echt doen he. Het doet wel pijn om haar zo bang te zien en haar niet echt te kunnen helpen…

Advertenties

14 gedachtes over “Het leed dat potjestraining heet…

  1. euhm… ik ga jou lekker laten sukkelen e, dan kan jij mij achteraf vertellen wat het beste lukt, zullen we dat afspreken???

    Neen serieus ik heb er nog geen ervaring mee en heb nog van niemand tips gekregen, dus ik moet dat gouden drolleke aan mij neus laten voorbij gaan vrees ik…

  2. – valt de pipi of kaka er dan in? doe zo verder
    – maak een gat onderaan de pamper zodat ze het veiligheidsgevoel blijft hebben maar het dan ook in haar potje belandt
    – maak het gat elke keer groter en groter tot ze uiteindelijk enkel nog de plakkers van de pamper op haar zij nodig heeft

    ik heb die werking niet uitgevonden, zo doen ze het bij ons op school met leerlingen die zindelijk zijn maar de veiligheid van de pamper nodig hebben

    misschien heeft ze het nodig, misschien niet…

  3. tja en toch zal het “ooit” wel lukken, zullen we zeggen dat ze die koppigheid van hare pepe heeft, da kind heeft mij destijds ook grijs haar gekost bij de “potjestraining”

  4. Hier het zelfde probleem. Emma wordt in juni 2.5 en gaat in september naar school. Maar tot nu toe is elke zindelijkheidstraining mislukt…
    Dat met die gaten in de pamper is misschien wel een oplossing. Maar hier weigert Emma ook nog maar op die pot te gaan zitten…

  5. Misschien helpen de tips op deze site wel? http://www.gezondheid.be/INDEX.cfm?fuseaction=art&art_id=5078
    Als het enkel om niet willen draait, zal ze misschien wel snel zindelijk worden als ze naar school gaat? Veel kinderen worden gestimuleerd door het feit dat ze andere kinderen op het potje / toiletje zien gaan op school en daarvoor geprezen worden door de juf. Misschien zal ze daar ook minder durven tegenpruttelen als ze op het potje moet gaan zitten.
    Succes alleszins!

  6. Goh, moeilijk…

    Ik zou geneigd zijn om haar enkel nog op potje te zetten vlak voor het moment dat ze een pamper draagt (en plast) en eventueel iets van speelgoed dat ze leuk vindt bij haar potje zetten en afspreken dat ze enkel met dat speelgoed kan spelen als ze op haar potje zit. Als ze haar echt ophoudt tot het pampermoment én ze wil vlak ervoor op haar potje zitten (zonder teveel gebrul, want dat lijkt me dan ook niet echt productief, denk ik), kan het bijna niet anders dan dat ze pipi of kaka doet wat dan uiteraard extreem beloond kan worden en ze als een positieve ervaring kan beginnen zien.

    ’t Is maar een idee. Alleszins heel veel succes ermee! Het is inderdaad wat complexer dan gewoon ‘ze is er nog niet aan toe’.

  7. Pingback: Potjesgedoe «

  8. Pingback: Dat ik het niet meer weet. |

  9. Koop onderbroeken, doe ze aan en besteed er geen tijd meer aan. Ongelukje? Laten helpen. Pampers ook niet s’nachts, dan moet ze ooit wel doen. En DOORZETTEN!

  10. Hoi hoi,

    Ondertussen dateert dit verhaal al van 2009 en ik vermoed dat je dochter ondertussen proper is 🙂
    Wel, mijn dochter doet exact hetzelfde als wat jij beschrijft.
    Dus, ik zou heeeeel graag willen weten hoe dit verhaal verder is gegaan.

    Kun je mij iets laten weten.

    Alvast bedankt.

    Nathalie

    • hallo,

      Ik herken mijn zoon ook volledig in dit verhaal en vraag mij ook wel af hoe dit uiteindelijk opgelost geraakt is want echt al vanalles geprobeerd maar geen resultaat!

      bedankt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s