Voetje (II)

Woensdagnamiddag werden we dus verwacht in het ziekenhuis. Op de dienst “radiografie” werd ons opgedragen om in kotje 1 te wachten tot men ons kwam ophalen. En ja, dat kotje mag u letterlijk nemen, wegens welgeteld 1m² groot. De dochter werd ontdaan van alle kleedsels en werd vakkundig geëntertaind door la mama. Na bijna 3 kwartier werd de deur van het kotje geopend om ons te zeggen dat we toch maar naar kotje 8 moesten verhuizen, daar was de tafel namelijk beter voorzien om een radiografie te nemen van zo’n kleine peuterheupjes. Eenmaal de blote baby, de buggy en de kleedsels verhuisd waren naar kotje 8 ging het vrij vlot. Allé ja, buiten het feit dat heel het ziekenhuis heeft mogen horen dat Eline niet zo veel zin had in een mooie foto van haar heupen.

Nadien werden we dan verwacht bij de orthopeed. Deze bijzonder lieve vrouw begon met te zeggen dat er op de radiografie niets abnormaals te zien was (oef!) en ging toen over tot het betasten, bepotelen en plooien van de befaamde rechtervoet. Na een grondige controle kon ze met zekerheid zeggen dat er absoluut geen sprake was van een klompvoetje, en dat er geen enkele reden is tot ongerustheid. De reden waarom ze haar voetje wat naar binnen kromt is dat er aan de buitenkant van haar voetje nog geen sprake is van een optimale spierspanning. En dat zou gewoon te wijten zijn aan het feit dat ze simpelweg nog niet rijp is om al recht te staan en te leren stappen. Met andere woorden, ze is gewoon niet gehaast om de wereld rechtstaand te verkennen. Eenmaal ze daar wel aan toe zal zijn, zal die spierspanning normaal gezien vanzelf opbouwen waardoor ze haar voetje wel recht zal plaatsen. Niks gips dus, zelfs momenteel nog geen kiné. De orthopeed vond 16 maanden nu nog niet uitzonderlijk laat en wou nog eventjes afwachten. Er werd een nieuwe afspraak gemaakt binnen een maand, en dan zouden we weer verder zien, afhankelijk van de evolutie die er al dan niet zou zijn.

Moet ik zeggen dat wij bijzonder opgelucht terug buiten kwamen?

10 gedachtes over “Voetje (II)

  1. Onze dochter liep pas op 17 maand, en ook wij hebben even specialisten opgezocht na enkele (doorgaans wel goedbedoelde) opmerkingen van andere ouders.

    We zijn nu 3 maand verder en ze stapt even vlot als haar leeftijdsgenootjes die al aan 12 maanden konden stappen!

  2. Oef! Awel, sinds je vorige berichtje was ik onze Lukas zijn voeten natuurlijk ook beginnen inspecteren, en zo zag ik dat 1 voetje toch wel fel naar buiten gedraaid was als hij rechtstond. Met dat beentje kruipt hij ook niet altijd (dan sleurt hij dat mee) en daar kan hij gewoon geen stap mee zetten. Maar kom, ik ben dus een beetje mee gerustgesteld!

    Ach, ze komt er wel. En nogmaals tussen kruipen en stappen zit wel een paar maanden. En lang kruipen is niet slecht voor de spierkes he🙂

    Ik vind het aan de andere kant wel fijn dat Eline en Lukas zo wat lotgenootjes zijn, op hun eigen tempootje🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s