The end of an era.

Al van bij onze eerste ontmoeting wist ik dat het goed zat. Er was een soort van klik tussen ons. Iets dat maakte dat ik mijn dochters elke dag met een gerust hart bij haar kon afzetten. Behalve die eerste dag dan misschien, maar dat lag meer aan mij dan aan haar vrees ik. Ondertussen zijn we 4,5 jaar later, en kan ik zonder twijfel zeggen dat Laurence (of Lolo voor de kindjes) de beste onthaalmoeder is die ik voor mijn kinderen had durven wensen. Zij doet haar werk met zo veel plezier en enthousiasme dat haar huis een echte tweede thuis was voor hen.

Morgen vertrouw ik Eline voor een allerlaatste keer aan haar goede zorgen toe, wat op de een of andere manier wel aanvoelt als een afscheid. Gedaan met de dagelijkse bezoekjes, de kopjes koffie en de vertrouwde babbeltjes. En vermits we allebei nogal emotionele zieltjes zijn, zou het wel eens kunnen dat er morgen enkele traantjes zullen vloeien. Gelukkig kan ik met zekerheid zeggen dat we mekaar nog regelmatig gaan zien, want ze mag dan wel geen onthaalmoeder meer zijn van mijn dochters, ze is en blijft een van mijn beste vriendinnen.

Foto’s van april 2007.

5 gedachtes over “The end of an era.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s