It must be Karma.

Ik had gewoon moeten zwijgen gisteren. De rit vanochtend was hels.

Wegens een krijsende dochter. Die van colère in haar broek plaste. Waardoor ik moest stoppen. Waarna ze zei dat ze nog moest plassen. En ik haar dus in de berm moest laten plassen. En ze prompt een beetje op mijn schoenen plaste. En ik gelukkig natte doekjes in de auto had liggen. Waarna ik haar niet meer in de autostoel kreeg. The Plank, weetwel. Dit alles aan de kant van een weg waar anders bijna niemand passeert, behalve vandaag dus. Uiteraard.

En toen moest ik dus nog aan mijn werkdag beginnen.

Karma is a bitch.

9 gedachtes over “It must be Karma.

  1. Ah, The Plank. Tegenwoordig moet ik die bedwingen met een gigantische buik, moeilijkheidsgraad “quasi onmogelijk” heet dat. En wat karma betreft: op mijn blog klaag ik tegenwoordig tegen de sterren op en ’t betert niet. Dus ’t werkt alleszins niet in omgekeerde richting.😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s