Dat ik het niet meer weet.

Ik had gehoopt op een iets vlottere pamperstrijd deze keer. Maar helaas, ik baar blijkbaar geen kinders die vanzelf droog worden.

Sinds juli proberen we Eline van de pampers af te krijgen. Dat zijn ondertussen al 5 maanden op de teller, en het lijkt alleen maar de verkeerde kant uit te gaan. In het begin vond ze het allemaal interessant, en lukte het ook redelijk goed, waardoor ze zo net niet droog te noemen was toen ze in september naar school vertrok.

Maar toen begon het. Feit is dat Eline het de eerste weken (maanden) bijzonder moeilijk had op school. Om verschillende redenen. Verandering van omgeving, haar frans dat duidelijk geen deugd had van die 2 maanden vakantie waardoor ze het moeilijk had om zich verstaanbaar te maken, het feit dat ze Lolo moest missen, en dan op de koop toe ook nog een mama die wel ergens rondloopt op school maar waar je niet naartoe mag. Het doet wat met zo’n kind. De ongelukjes waren dan ook niet meer te tellen.

In samenspraak met de juf en de kinderverzorgster werd er toen beslist om de druk van de ketel te halen, onder de vorm van pamperbroekjes, en zo enkele weken af te wachten tot ze helemaal gewend zou zijn aan het schoolgaan.

Eens de tranen op school verdwenen waren, kregen we een hele andere Eline in de plaats. Eentje die bijna geen driftbuien meer had, en eentje dat het terug leuk vond om op het potje te gaan. Wij blij, want nu zou het wel gaan lukken. Dachten we.

Ondertussen zijn we weer een paar weken verder, en gaat het van kwaad naar erger. Zelf vragen om naar het toilet te gaan gebeurt zelden. Haar forceren werkt enkel averechts. En zo zitten we dus weer aan meerdere ongelukjes per dag en kan ik mij de laatste “droge” dag nog amper herinneren. Mijn wasmachine draait overuren, ge hebt daar geen gedacht van. Eline zelf trekt het haar allemaal niet te veel aan. “Een natte of vuile broek? Wat is het probleem? Ze doen mij sebiet wel een droge aan…” Ge hoort het haar soms bijna denken.

Ik heb al vanalles geprobeerd. Verschillende beloningssystemen met en zonder stickers. Haar de hemel inprijzen als ze flink op het potje doet. De truck met het kookwekkertje. Mij onverschillig opstellen. Mij kwaad maken. Niks helpt. Dus nu vraag ik mij al een aantal dagen af hoe het nu verder moet. Doe ik koppig verder, ook al interesseert het haar voor geen meter. Of moet ik er mij bij neerleggen dat het nu niet lukt, en het binnen een paar weken gewoon opnieuw proberen?

Ik weet het ondertussen echt niet meer. Wat denkt u?

22 gedachtes over “Dat ik het niet meer weet.

  1. Pfff… dat is een moeilijke, elk kindje is daar ook anders in. Bij Emma heeft een pauze van 4 weken geholpen toen. Ze was 2 jaar en 8 maanden toen we haar uiteindelijk droog kregen.

  2. Je hebt je al eens eerder zorgen gemaakt om die dochter van je hé…..en….dat was achteraf nergens voor nodig……`t Is een koppige, die dochter van je…..maar eens als dat kwartje uh…sorry frank gevallen is….. Zal ze geen ongelukjes meer hebben.
    Even een paar weekjes rust en dan……is ze droog voordat ze 3 wordt! Net als dat ze liep op haar 2de verjaardag!
    Succes!

  3. Een truc die we op het COS aangeboden kregen; telkens een natte of vuile broek zonder woorden vervangen en haar billen vegen met een ijskoud, nat washandje. Geen woorden aan vuilmaken, niet positief, niet negatief. Hier hielp het, en bij een neefje ook. Bij jou misschien ook?

    • Zoiets gelijkaardigs heb ik al geprobeerd (telkens billen afspoelen terwijl ze rechtop staat in bad, iets wat ze echt haat) en dat heeft totaal geen effect op haar, jammer genoeg…

  4. gewoon ff doorbijten zoals kientjes schrijft…
    lukt het dan niet, ff laten controleren door de dokter of het niet door het één of ander medische komt
    als je de oorzaak van de ongelukjes kent kan je ongetwijfeld de beste strategie voor haar kiezen
    succes!!

    • Het is dat we al 5 maanden doorbijten, en we het allebei (moeder en dochter) efkes gehad hebben precies…
      Ik heb er met de dokter al eens over gesproken en zij vindt het absoluut niet nodig om verder te zoeken voor de leeftijd van ongeveer 4 jaar…

      • tgoh dan laat het ff voor wat het is en idd in de zomer gewoon in haar blote poep laten rondhuppelen…
        bespaart je wasmachine een hoop werk😉
        en misschien vindt ze de straal langs haar billen niet zo leuk🙂

  5. Moelijk … Ik zou ook al snel eens overleggen met de kinderarts, maar in mijn geval is de kinderarts een goed vriendin, dus dat is wat makkelijker. Ik denk dat je zorgen maken voor ze 3 jaar is, niet nodig is. Gun haar koppige persoontje nog wat tijd en niet te veel aandacht aan besteden.

  6. Ik zou heel zeker even een pauze inlassen, hoor. Het lijkt me dat ze de klik gewoon nog niet gemaakt heeft. Nu is het gewoon zeer frustrerend voor beide partijen, en vind dat deze dan ook allebei even terug zonder frustratie mogen rondlopen, en over een maandje nog eens opnieuw proberen

    • Ik heb er vandaag nog maar eens over lopen nadenken, en jij beschrijft echt hoe wij er ons nu bij voelen… Gefrustreerd, zowel zij als ik. Want na de zoveelste vuile broek per dag durft er bij mij al eens een diepe zucht ontsnappen. Vandaag zitten we al aan 2 vuile broeken trouwens…

      • Awel, dan zou ik het zeker even laten rusten. Dat komt nog wel. Lukas is hier ook nog allesbehalve bezig met het potje. Heb het eens even geprobeerd maar het stoort hem niet eens om met een natte broek rond te lopen. Die kleinste kinders van ons zijn gewoon traag op alle gebied, denk ik :p

        Zeg maar dat die van de opvoedingswinkel het gezegd heeft😉

      • Ha ja, da’s een goeie, als die van de opvoedingswinkel het al zegt…😉
        Och, we kunnen het ook positief bekijken he. Tegen dat ze allebei droog zijn, MOETEN we gewoon nog een keertje afspreken, met een echt glas wijn deze keer😉

  7. Klinkt bekend, met dat verschil dan dat onze dochter wel al es 6 maanden proper geweest is… Voor ze proper was (allez, de eerste keer dus) hebben we ook lang gesukkeld en af en toe gewoon een pauze ingelast. En plots, op een moment dat we er zelf even niet mee bezig waren, kregen we van de juf te horen dat een pamper niet meer hoefde… Courage!

    En die tip van kientjes, die zal ik zelf es uitproberen thuis.

  8. Zoals reeds gezegd: ik zou het ook een tijdje gerust laten. Terug pamperbroekje aan en geen aandacht meer aan geven. Tot ze opnieuw zelf een teken geeft, bvb. dat ze plots opnieuw zelf zegt dat ze moet plassen. Eventueel wel nog op vaste tijdstippen gewoon vragen of ze op potje wil. En haar laten kiezen. Als ze neen zegt, ook goed.

    Een truuk die ik ook al gehoord hebt is: een onderbroekje in de pamper zodat het ook echt onaangenaam voelt als ze in pamper plassen want met die huidige pampers voelt dat niet meer nat en koud en vies…

    Succes!

  9. Wat tamara zegt🙂. Die truuk met onderbroekje aandoen en daarboven pamper is hier uitgetest en goed bevonden. Maar misschien eerst efkens de boel de boel laten en ne schonen nieuwjaarsbrief schrijven en er daarna weer met volle moed aan beginnen!

  10. Ik zou het ook laten rusten. ’t Schijnt dat wij in België onze kinderen vrij snel ‘droog maken’ omdat ze hier op 2,5 naar school gaan. In Engeland wachten ze daar langer mee omdat de kinderen er later naar school gaan. (Als ik mij het verhaal goed herinner.) Alleszins, alle kinderen zonder medisch probleem worden vroeg of laat droog. Als de school geen probleem maakt van de pamperbroekjes, zou ik wachten. Dit heeft toch geen haast?

  11. Jawadde, dat klinkt als een Klaasverhaal. Nee jong, ik heb geen tips over hoe en wat. Ik ken het handeninhethaar-syndroom.
    Alleen: probeer er wat afstand van te nemen en verlies uzelf er niet in. Oh ja, ik ben al héél boos geweest op Klaas en goe weten dat dat geen zier helpt… en u schuldig voelen achteraf.
    Verschrikkelijk hé.

    • Awel, het is met heel uw verhaal te lezen dat ik mij begon te realiseren dat het hier zo efkes niet verder kon en dat we iets moesten doen. Waarmee ik Klaas zijn verhaal niet wil vergelijken met dat van Eline natuurlijk… Maar inderdaad, na 5 vuile broeken op een dag is mijn geduld soms op waardoor ik ook al heel boos ben geworden. En nee, dat helpt geen fluit, en ja, dat schuldgevoel achteraf is verschrikkelijk.
      Ik ga er mij gewoon efkes niet meer mee bezighouden, zodat ze zelf ook terug wat op haar plooi kan komen. Want een moeder die constant achter uw gat loopt, uit grote schrik dat ge weer in uw broek gaat doen… Het moet voor haar ook geen lachtertje zijn.

  12. Hallo, wij hebben hier zo ongeveer hetzelfde probleem. Onze zoon gaat naar een crèche en loopt daar al enkele weken zonder pamper rond. Volledig zindelijk dus. Tot we thuis zijn.
    Hij weigert om thuis zelfs maar op het potje te gaan zitten. Als we proberen aan te dringen laat hij zichzelf op de grond vallen en begint het stampen, krijsen, gillen, brullen, tranen, compleet rood worden, en ga zo maar door. En dat alleen maar door het vermelden van het potje. Hem dwingen om op het potje te gaan zitten, dat willen we niet.
    Wat we nu doen is hem gewoon zonder pamper laten rondlopen, in een onderbroekje en dikke joggingsbroek (schadebeperking voor onze sofa’s). Als hij aan zijn vijfde broek begint, doen we hem een pampertje aan (onze voorraad broeken is niet oneindig). Dat is na zo’n twee uurtjes meestal. Hij komt elke keer heel braaf zeggen dat hij pipi heeft gedaan… in zijn broek. Het lijkt wel alsof hij ’t er om doet.
    De verzorgsters in onze crèche kijken heel raar als we dit vertellen. Daar gaat hij heel graag op het potje en er zijn zo goed als geen ongelukjes bij hem. Verbazingwekkend, want hij is deze week pas twee jaar geworden.
    Ondertussen zijn wij bijna ten einde raad, want we weten dat hij zindelijk is/kan zijn.
    Ik zie mezelf helemaal terug in deze verhalen, want ik doe niets anders dan achter onze Robbe lopen om te checken of hij al in zijn broek heeft gedaan. Onze sofa is ondertussen bedekt met oude dekens en ga zo maar door. Misschien maak ik onze zoon wel gewoon gek met mijn gestress. Ik weet het niet.
    Maar ooit gaat het ons lukken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s