Dat ik het niet meer weet.

Ik had gehoopt op een iets vlottere pamperstrijd deze keer. Maar helaas, ik baar blijkbaar geen kinders die vanzelf droog worden.

Sinds juli proberen we Eline van de pampers af te krijgen. Dat zijn ondertussen al 5 maanden op de teller, en het lijkt alleen maar de verkeerde kant uit te gaan. In het begin vond ze het allemaal interessant, en lukte het ook redelijk goed, waardoor ze zo net niet droog te noemen was toen ze in september naar school vertrok.

Maar toen begon het. Feit is dat Eline het de eerste weken (maanden) bijzonder moeilijk had op school. Om verschillende redenen. Verandering van omgeving, haar frans dat duidelijk geen deugd had van die 2 maanden vakantie waardoor ze het moeilijk had om zich verstaanbaar te maken, het feit dat ze Lolo moest missen, en dan op de koop toe ook nog een mama die wel ergens rondloopt op school maar waar je niet naartoe mag. Het doet wat met zo’n kind. De ongelukjes waren dan ook niet meer te tellen.

In samenspraak met de juf en de kinderverzorgster werd er toen beslist om de druk van de ketel te halen, onder de vorm van pamperbroekjes, en zo enkele weken af te wachten tot ze helemaal gewend zou zijn aan het schoolgaan.

Eens de tranen op school verdwenen waren, kregen we een hele andere Eline in de plaats. Eentje die bijna geen driftbuien meer had, en eentje dat het terug leuk vond om op het potje te gaan. Wij blij, want nu zou het wel gaan lukken. Dachten we.

Ondertussen zijn we weer een paar weken verder, en gaat het van kwaad naar erger. Zelf vragen om naar het toilet te gaan gebeurt zelden. Haar forceren werkt enkel averechts. En zo zitten we dus weer aan meerdere ongelukjes per dag en kan ik mij de laatste “droge” dag nog amper herinneren. Mijn wasmachine draait overuren, ge hebt daar geen gedacht van. Eline zelf trekt het haar allemaal niet te veel aan. “Een natte of vuile broek? Wat is het probleem? Ze doen mij sebiet wel een droge aan…” Ge hoort het haar soms bijna denken.

Ik heb al vanalles geprobeerd. Verschillende beloningssystemen met en zonder stickers. Haar de hemel inprijzen als ze flink op het potje doet. De truck met het kookwekkertje. Mij onverschillig opstellen. Mij kwaad maken. Niks helpt. Dus nu vraag ik mij al een aantal dagen af hoe het nu verder moet. Doe ik koppig verder, ook al interesseert het haar voor geen meter. Of moet ik er mij bij neerleggen dat het nu niet lukt, en het binnen een paar weken gewoon opnieuw proberen?

Ik weet het ondertussen echt niet meer. Wat denkt u?

Gent

Binnenkort staat hier een weekendje Gent op het programma. Als in, enkel wij twee, zonder kinderen. Met als uitvalsbasis een b&b waar ik al veel goeds over gehoord heb.

Dus vertelt u het eens.

Wat moeten wij zeker gezien/gedaan hebben daar in Gent? Wat/waar is (het) de moeite tijdens de Gentse Feesten? Waar kan er lekker worden gegeten? Waar kan er leuk worden geshopt?

Wij zullen u dankbaar zijn.

Circus Ada Liora

Ada Liora is een lieve kleine meid van nog net geen 2 jaar oud. Wanneer haar ouders een tijd geleden te horen krijgen dat hun kleine meisje heel erg ziek is staat de wereld even stil. Leukemie. De nachtmerrie van elke ouder.

Maar in deze moeilijke tijden kunnen ze gelukkig rekenen op de steun van heel wat familieleden en vrienden (waaronder mijn nichtje) die uiteindelijk beslissen om een heuse benefietactie te organiseren, ten voordele van Ada Liora’s behandeling. En na lang zwoegen werd Circus Ada Liora geboren.

Uiteraard is iedereen van harte welkom op deze familiedag vol leuke activiteiten voor jong en oud. Maar er is meer… Voor een van hun kraampjes zijn ze nog op zoek naar leuke, zelfgemaakte spulletjes en kleertjes voor baby’s en kinderen die dan tijdens deze benefiet verkocht zullen worden. En daarom doe ik deze warme oproep naar al mijn blogkennissen. Als iemand zich geroepen voelt om een zelfgemaakt (of zelf gepersonaliseerd)slabbetje/shirtje/dekentje/rokje/tuthangertje/kleedje… te maken ten voordele van de kleine Ada Liora mogen jullie mij steeds mailen (adres zie rechterkolom van mijn blog). Ik zal er dan voor zorgen dat alles op de juiste plaats terecht komt, of jullie in contact brengen met Marijke of Sarah, de initiatiefnemers van deze benefiet.

Neem zeker ook hier eens een kijkje… Bedankt!

Er werd ook beslist om van de volledige opbrengst van deze familiedag minstens 10% te schenken aan de vzw K.O.K. (Kind-Ouders-Kanker). Deze werd opgericht voor de afdeling kinderoncologie van het UZ Brussel, de afdeling waar Ada Liora in behandeling is.