De kracht van appelmoes.

Op vrijdag durven wij hier al eens frietjes halen. Of een pizza in de oven steken. Wegens geen zin om te koken na een drukke werkweek.

Vandaag echter kwam Amélie op het idee om nog eens pasta met scampi’s te eten. En omdat ik opensta voor alle ideeën (zeker die waardoor ik zelf niet moet nadenken over wat we gaan eten) aten we dus scampi’s, met pasta. Met een lekkere tomatensaus en een slaatje voor de moeder en de vader des huizes. En met appelmoes voor het gebroed des huizes.

U leest het goed, met appelmoes. Want hoe hard ze ook roepen dat ze iets echt niet lusten, kap er appelmoes over, en het wordt binnengepropt aan een supersonische snelheid.

En ik heb ze laten doen ja. Het is tenslotte vrijdagavond.

Chance dat ik geen bakker ben…

DSCN2969 [320x200]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voila se, mijn eerste tweede zelfgebakken brood met mijn nieuwe broodbakmachine. Ik wou eens zot doen en toen heb ik mij zoiets aangeschaft. Wat zegt u? Nogal ingevallen in het midden? Da’s maar een gedacht.  Ik vind dit nog een puike prestatie van mezelf als ik het met mijn eerste baksel vergelijk…

DSCN2974 [320x200]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik had 160 ml water óf 160 ml melk gelezen in plaats van 160 ml water én 160 ml melk…